Μοιραστείτε τη γνώση.

  • Ο σκοπός του Our Voice και όλων όσων βοηθάνε στην σωστή λειτουργία και ανανέωση της ιστοσελίδας, είναι να μοιραζόμαστε τις γνώσεις μας με όλους τους επισκέπτες.
  • Μπορείτε και εσείς να συμβάλλετε σε αυτόν τον σκοπό κοινοποιώντας τα άρθρα που σας αρέσουν χρησιμοποιόντας τα social links που υπάρχουν σε κάθε κείμενο.
Τρίτη, 27 Μαΐου 2014 19:31

Διαγωνισμός καφρίλας

Αυτό συμβαίνει στη χώρα μας και πλέον πανευρωπαϊκά: Διαγωνισμός καφρίλας. Οι τόσα χρόνια επιχειρηματίες κάφροι της πολιτικής υποχρεούνται σήμερα να τα βάλουν με τους νεοεμφανιζόμενους - επανεμφανιζόμενους
Δεν έχουμε σπουδάσει κάποιοι από εμάς το επιχειρείν στην απόλυτη καφρίλα. Αλλά στην πολιτική σκηνή της χώρας το έργο στο δια ταύτα εξελίσσεται εδώ και πολλά χρόνια κυρίως ως προς το ποιός θα γίνει πιο κάφρος από τον άλλον.

Ψηφίζοντας συνεχώς στη βουλή νόμους που να ευνοούν όλο και πιο εύκολα την πολιτική αυθαιρεσία, για την ακρίβεια να ευνοούν τους πολιτικούς και τους πελάτες τους, φτάσαμε να ψάχνουμε τα δισεκατομμύρια στην Ελβετία, και τα χρέη στις τράπεζες, το κράτος και τους εταίρους.

Η Εκκλησία δεν πληρώνει φόρους, οι εφοπλιστές το ίδιο, αλλά π.χ. το ΣΚΑΪ σε συνεργασία με την Εκκλησία σήμερα κάνει αγαθοεργίες με τον τίτλο «Όλοι μαζί μπορούμε», εννοώντας πως όλοι μαζί μπορούμε να ελεούμε τους άπορους, και όχι όλοι μαζί μπορούμε π.χ. να απαιτήσουμε να πέσουν οι τιμές –από το πετρέλαιο μέχρι το γάλα και το ψωμί, μέχρι το ηλεκτρικό και το χαρτί υγείας, που έχει φτάσει μαζί με τα τσιγάρα να αποτελεί το ακριβότερο είδος πολυτελείας…

Τρία εκατομμύρια άνθρωποι είναι ανασφάλιστοι και δεν μπορούμε όλοι μαζί να απαιτήσουμε το δικαίωμά τους στην υγεία και ενάμιση εκατομμύριο άνεργοι, που ίσως να έχει φτάσει τουλάχιστον τα δύο, μαζί με τους υποαπασχολούμενους, αλλά δεν μπορούμε να απαιτήσουμε όλοι μαζί το δικαίωμά τους στην εργασία.

Φτάσαμε σήμερα να βλέπουμε την κυρία «Ολυμπιακοί Αγώνες της μεγαλύτερης αρπαχτής», να επιτίθεται στον επιχειρηματία πίσω από τον εκλεγμένο Δήμαρχο του Πειραιά που υποστηρίζεται και από την Χρυσή Αυγή, και τον ίδιο σύντομα να ανταπαντά με άλλη φραστική καφρίλα, και έχουμε να περιμένουμε τα χειρότερα.

Όταν όμως κάποιος κάνει ή πει μια καφρίλα, υπάρχουν πολλοί που χαίρονται όταν κάποιοι άλλοι του απαντήσουν –κυριολεκτικά, μεταφορικά ή πρακτικά- με μία μεγαλύτερη καφρίλα. Αυτό συμβαίνει στη χώρα μας και πλέον πανευρωπαϊκά: Διαγωνισμός καφρίλας.

Οι τόσα χρόνια κάφροι της πολιτικής υποχρεούνται σήμερα να τα βάλουν με τους νεοεμφανιζόμενους…

Έκαναν πολλές προσπάθειες κάποιοι από τους κάφρους της ελληνικής κυβέρνησης να βάλουν τους κάφρους Χρυσαυγίτες να συγκρουστούν μόνο με τους Αριστερούς, αλλά δεν τους έγινε η χάρη γιατί δεν διαθέτουν οι Αριστεροί τόση καφρίλα.

Οι κάφροι αναζητούν διακαώς εξίσου ή μεγαλύτερους κάφρους για να τα βάλουν. Και σε καμία περίπτωση η καφρίλα που κυκλοφορεί πλέον σχεδόν ανενόχλητη, δεν αφορά αριστερούς που ποτέ δεν κυβέρνησαν, και το πολύ πολύ να πήραν καμιά θέση σε κανέναν δήμο, που στη συνέχεια τον έχασαν σε πολλές περιπτώσεις, ακριβώς γιατί μεταλλάχθηκαν κάποιοι από αυτούς σε βολεμένους δημοσίους υπαλλήλους. Αλλά μικρό το κακό, μικρή και η καφρίλα. Εδώ μιλάμε, όπως είπαμε, για τον απόλυτο διαγωνισμό υπερκαφρίλας.

Όσο στην Ελλάδα δεν κάθονται στο σκαμνί τόσοι και τόσοι μάστερ καφρίλας, που έφαγαν με χρυσά κουτάλια και αντίθετα περιφέρονται ως άσπιλοι σωτήρες της χώρας, ή κρύβονται από δω και από κει, τόσο θα ξετσουτσουνιάζουν ακόμα μεγαλύτεροι κάφροι για να τα βάλουν δήθεν μαζί τους. Διότι η καφρίλα γεννά καφρίλα. Απλά μαθηματικά.

Να έχουν ξεφτιλίσει κάθε ιδέα, κάθε αξία, κάθε αρχή, κάθε ιδεώδες Ελληνικό και Ευρωπαϊκό ή απλά ανθρώπινο και κοινωνικό, να έχουν ξεπεράσει κάθε μέτρο καφρίλας, και να τους κάνει εντύπωση και να εξανίστανται για την νέα πανκαφρίλα που σταθερά αυξάνεται...

Μα στις παράλογες καταστάσεις οι παράλογες αντιδράσεις είναι φυσιολογικότατες! Περισσότερη καφρίλα απέναντι στην καφρίλα. Περισσότερος Εθνικισμός απέναντι στο χλόμιασμα των εθνικών ταυτοτήτων(φυσικών και πολιτισμικών), περισσότερος φασισμός στον τόσα και τόσα χρόνια κεκαλυμμένο φασισμό.

Όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος λέει ο λαός, και σήμερα το κάνει πράξη, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Αυτά δείχνουν οι κάλπες. Και δυστυχώς κάθε φορά που πίπτει ράβδος είναι δεδομένο ότι θα την πληρώσουν και ξώφαλτσα αθώοι και τις περισσότερες φορές θα την πληρώσουν μόνο αυτοί.

Γιατί η καφρίλα δεν έχει έλεος. Όποιον πάρει ο χάρος. Ε, σ’ αυτό το σημείο βρισκόμαστε.

Και όλα αυτά, με τα απολιτίκ καφροφρικιά που περιφέρονται μέσα σε αυτό τον ορυμαγδό καφρίλας να κοιτάνε μόνο τα πορτοφόλια τους, οι κάθε λογής επιχειρηματίες! Χειρότεροι και από τον χειρότερο κάφρο.

Ας καταλάβουν οι αθώοι που βρίσκονται στη μέση του ρινγκ, ότι εάν δεν πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, μη λαμβάνοντας μέρος στον Μέγα αυτόν διαγωνισμό Γιουροβίζιον, και εάν δεν καταλάβουν ότι όλοι μαζί μόνο μπορούν να τα βάλουν με την γενικευμένη καφρίλα απαντώντας με αγώνες και διεκδικώντας τα δικαιώματά τους, τότε ας μην κάθονται σύντομα να κλαίνε πάνω από το χυμένο γάλα αγώνων στους αιώνες, με την καφρίλα για άλλη μια φορά Νικητή...-

Πηγή: tvxs.gr

Κατηγορία Επίκαιρα
Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014 17:15

Ε1 στα μέτρα του Δ.Ν.Τ.

Η σημαντικότερη αλλαγή είναι ότι έχουν «εξαφανιστεί» οι κωδικοί τους οποίους συμπλήρωναν όσοι είχαν τόκους στεγαστικού δανείου, ενοίκιο κύριας κατοικίας ή παιδιών που σπουδάζουν, φροντιστήρια παιδιών, ασφάλιστρα ζωής κτλ. και απολάμβαναν έκπτωση φόρου.

Οι μόνες ουσιαστικές αλλαγές που παρέμειναν είναι τα ιατρικά έξοδα και το ποσό διατροφής που κατέβαλε ο ένας σύζυγος στον άλλον.

Από το έντυπο της φορολογικής δήλωσης λείπει ο κωδικός που συμπλήρωναν όσοι είχαν προστατευόμενα τέκνα προκειμένου να κερδίσουν πρόσθετο αφορολόγητο.

Πλέον αυτό δεν υπάρχει καθώς εν μέρει έχει αντικασταθεί από το οικογενειακό επίδομα που δίνεται από τον ΟΓΑ.

Οι σημαντικότερες αλλαγές του νέου εντύπου Ε1

  •     Καταργήθηκε η έκπτωση φόρου 10% για ενοίκια, τόκους στεγαστικών δανείων, ασφάλιστρα, στεγαστικό επίδομα, κατοίκους παραμεθόρων περιοχών, ανανεώσιμες πηγές ενέργειες και αποκατάσταση ακινήτων και διατηρητέων.
  •     Αυξήθηκε το τεκμήριο διαβίωσης κατοικίας για όσους το 2013 προχώρησαν σε νομιμοποιήσεις αυθαίρετων κτισμάτων και ημιυπαίθριων χώρων.
  •     Προστέθηκε νέος ειδικός κωδικός 017-018 για μείωση της φορολογίας σε επιτηδευματίες που έκαναν έναρξη επαγγέλματος την 1η Ιανουαρίου 2013 και μετά. Θα φορολογούνται για τα πρώτα χρόνια της δραστηριότητάς τους με συντελεστή 13% αντί για 26% για τα πρώτα 10.000 ευρώ. Σε αυτή την κατηγορία φορολογουμένων, δεν θα επιβάλλεται τέλος επιτηδεύματος για τα πρώτα πέντε χρόνια.
  •     Προστέθηκε νέος κωδικός για μισθωτούς που αμείβονται με «μπλοκάκι» οι οποίοι θα φορολογηθούν με την κλίμακα των μισθωτών.
  •     Σε ξεχωριστούς κωδικούς θα δηλωθούν οι τόκοι καταθέσεων.
  •     Στον πίνακα 2 καταργήθηκε ο κωδικός 011-012 στον οποίο οι μισθωτοί έπρεπε να δηλώσουν αν «πήραν στεγαστικό επίδομα» αφού πλέον δεν υπάρχει η έκπτωση φόρου για το ενοίκιο κύριας κατοικίας.
  •     Καταργήθηκε ο κωδικός 015-016 το οποίο συμπλήρωναν οι μισθωτοί που κατοικούν σε παραμεθόρια περιοχή. Δεν υπάρχει πλέον η σχετική έκπτωση φόρου.
  •     Καταργήθηκε ο κωδικός 017-018 ο οποίος αφορούσε όσους είχαν συμπληρώσει το 18 έτος της ηλικίας τους. Πλέον όσοι έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους υποχρεούνται να υποβάλουν φορολογική δήλωση με εξαίρεση όσους θεωρούνται προστατευόμενη μέλη (φοιτητές κλπ).
  •     Καταργήθηκε ο κωδικός 021-022 που συμπλήρωναν όσοι είχαν υποπέσει σε φορολογικές παραβάσεις.
  •     Άλλαξε ο κωδικός 001-002 που συμπληρώνουν όσοι δικαιούνται μείωση φόρου λόγω αναπηρίας 67% και άνω. Πέρυσι ίσχυε αυξημένο αφορολόγητο 2.000 ευρώ και φέτος παρέχεται έκπτωση φόρου 200 ευρώ.
  •     Καταργήθηκαν οι κωδικοί 003 και 004 που συμπλήρωναν οι γονείς για τον αριθμό των προστατευόμενων τέκνων τους.
  •     Στον πίνακα 4 προστέθηκε ο κωδικός 307- 308 όπου δηλώνεται το εισόδημα από ατομική επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ή ελεύθερου επαγγέλματος της παρ. 1 άρθρου 45 ΚΦΕ.

Πρόκειται για τους μισθωτούς που αμείβονται με «μπλοκάκι» και φορολογούνται με την κλίμακα των μισθωτών και έχουν τέλος επιτηδεύματος 500 ευρώ. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να έχουν σύμβαση, να έχουν έως τρεις εργοδότες (φυσικά ή/και νοµικά πρόσωπα) και εφόσον οι εργοδότες υπερβαίνουν τους τρεις, θα πρέπει ποσοστό 75% των ακαθαρίστων εσόδων του εισοδήματος από ατοµική επιχείρηση ή ελευθέριο επάγγελμα να προέρχεται από ένα εργοδότη.

  •     Προστέθηκε νέος κωδικός 309- 310 στον οποίο θα «φακελώνονται» όσοι παρέχουν εργασία με εργόσημο
  •     Προστέθηκε νέος κωδικός 311-312 αφορά για όσους έχουν οικοδομικά ένσημα και αυτασφαλίζονται.
  •    Δεν υπάρχει πλέον ο κωδικός 403-404 καθώς καταργήθηκε η επιχειρηματική αμοιβή καθώς και οι κωδικοί 415- 416 όπου δηλωνόντουσαν οι ζημιές προηγούμενων οικονομικών ετών από ατομική επιχείρηση.

Προσοχή στα τεκμήρια

Στον πίνακα 5 του τεκμηρίου της κατοικίας προστίθενται δύο νέοι κωδικοί: 231 και 234 τους οποίους θα πρέπει να συμπληρώσουν όσοι τακτοποίησαν αυθαίρετους χώρους με το νόμο 4178/2013.

Συγκεκριμένα θα δηλωθούν ξεχωριστά η επιφάνεια των κύριων χώρων που νομιμοποιήθηκαν αλλά και των αντίστοιχων βοηθητικών χώρων.

Οι τόκοι καταθέσεων

Πλέον προστέθηκαν νέοι κωδικοί 667-678 στους οποίους θα πρέπει να αναγραφούν οι τόκοι καταθέσεων τράπεζας ημεδαπής προέλευσης από το πρώτο ευρώ και όχι πάνω από 250 ευρώ που ίσχυε πέρυσι.

Τα ποσά των τόκων αθροίζονται με τα υπόλοιπα εισοδήματα για να μπει εισφορά αλληλεγγύης από 1% έως 4%.

  •     Στον κωδικό 433- 434 δηλώνεται ο φόρος που παρακρατήθηκε από τους τόκους καταθέσεων.
  •     Τα ενοίκια κατοικιών παρά την κατάργηση της φοροαπαλλαγής θα δηλώνονται στον πίνακα 6 αντί για πίνακα 7.

Ποιες φοροαπαλλαγές καταργήθηκαν

  •     Ο κωδικός 053-054 όπου δηλώνονταν οι υποχρεωτικές εισφορές σε ταμεία ασφάλισης (ΟΑΕΕ κλπ). Οι εισφορές θα δηλώνονται μόνο στο νέο έντυπο Ε3.
  •     Ο κωδικός 063-064 που αφορούσε τους τόκους στεγαστικών δανείων κύριας κατοικίας.
  •     Ο κωδικός 073-074 με τα ασφάλιστρα ζωής.
  •     Ο κωδικός 039-040 για τις δαπάνες αποκατάστασης διατηρητέων
  •     Ο κωδικός 037-038 για τη δαπάνη αποκατάστασης ακινήτων.
  •     Ο κωδικός 084-085 για τα δίδακτρα σε φροντιστήρια (θα μετράνε μόνο για τις αποδείξεις)

Πηγή: in.gr

Κατηγορία Επίκαιρα

(Όπως λέμε στα σεμινάρια μάρκετινγκ, ‘’Οι 10 προϋποθέσεις του καλού πωλητή’’ ή ‘’Οι 8 χρυσοί κανόνες της επικοινωνίας‘’).

  • 1ο βήμα: Εντάσσουμε σταδιακά τα υποψήφια προς διάλυση κράτη, σε έναν διεθνή οργανισμό" (π.χ. Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και εν συνεχεία Ευρωπαϊκή Ένωση).Τους παρέχουμε διευκολύνσεις ελεύθερης διακίνησης εργαζομένων (για να έρθουν πιο ‘’κοντά’’). Τυπώνουμε ένα νέο νόμισμα (π.χ. ευρώ) με το οποίο ανταλλάσσουμε όλα τα υπάρχοντα εθνικά νομίσματα των υπό διάλυση κρατών. Παράλληλα περνάμε στον λαό του υπό διάλυση κράτους, το μήνυμα ότι είμαστε πλέον Ευρώπη, ο πολιτισμός τους ανήκει σε όλους, και τα όποια προβλήματά τους π.χ. λαθρομετανάστευση, αφορούν και τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη τα οποία πρέπει να τους συνδράμουν…
  • 2ο βήμα: Αφού αυτό το νόμισμα είναι "διεθνές" το... εξάγουμε μαζικά από τα κράτη αυτά (μέσω τραπεζικού συστήματος, off-shore εταιριών κλπ.). Έτσι τους δημιουργούμε ένα (τεχνητό) έλλειμμα χρήματος… Συνάμα μέσω του ελεγχόμενου συστήματος της εκπαίδευσής τους, υποβαθμίζουμε τα πολιτισμικά και ιστορικά τους στοιχεία για να πλήξουμε την εθνική τους συνείδηση και ως αντίβαρο… τους προσφέρουμε τη δυνατότητα του υπερκαταναλωτισμού.
  • 3ο βήμα: Το έλλειμμα που τους δημιουργήσαμε και ο τρόπος ζωής που απέκτησαν μέσω του υπερκαταναλωτισμού που τους προσφέραμε, τους δημιουργούν την ανάγκη δανεισμού από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αφού δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να τυπώσουν τα εθνικά τους νομίσματα. Παράλληλα στο πλαίσιο ενός αλτρουϊστικού και ευρωπαϊκού ουμανισμού τους προπαγανδίζουμε αντιρατσιστικά μηνύματα ώστε να δείχνουν ανοχή στις ορδές των δυστυχισμένων τριτοκοσμικών που εγκαταλείπουν τις εξαθλιωμένες χώρες τους από τους εμφύλιους πολέμους που φροντίσαμε να διεξαχθούν εκεί τις προηγούμενες δεκαετίες.
  • 4ο βήμα: Τους χορηγούμε ευρωδάνεια με τόκους (φυσικά) και τους δημιουργούμε νέα ελλείμματα, που τους οδηγούν σε νέα δάνεια και σε  "μνημόνια" τα οποία τους κάνουν να χάσουν την εθνική τους οικονομική κυριαρχία. Οι λαοί τους οδηγούνται σε πολύ μεγάλη μείωση της αγοραστικής τους δύναμης - αφού οι φόροι και οι τιμές των αγαθών αυξάνονται ενώ οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται. Η όποια πολιτική πρόνοιας των κρατών τους καταρρέει. Έτσι οι πολίτες-καταναλωτές οδηγούνται σταδιακά στη γενική φτωχοποίηση ενίοτε και εξαθλίωση η οποία πλήττει κυρίως την μικροαστική τάξη που αποτελεί συνήθως το 70% του πληθυσμού τους. Εκατοντάδες έως χιλιάδες πολίτες παραγωγικής ηλικίας, εγκαταλείπουν τις χώρες τους για να βρούνε "καλύτερη τύχη" σε άλλες χώρες.
  • 5ο βήμα: Στις εγκαταλειμμένες χώρες μένουν πλέον οι συνταξιούχοι οι ελάχιστοι προνομιούχοι  (αστοί) που δεν τους αγγίζει η (τεχνητή) οικονομική κρίση και οι ορδές των αλλόφυλων τριτοκοσμικών οι οποίοι μη έχοντας να χάσουν παρά τις αλυσίδες τους, παρεισδύουν σιγά, σιγά στον κοινωνικό ιστό της υπό διάλυσης χώρας η οποία εξακολουθεί να είναι καλύτερη από τη δική τους, βαπτίζονται χριστιανοί με συνοπτικές διαδικασίες και η εκκλησία τους συνδράμει τρίβοντας τα χέρια της για την αύξηση του χριστιανικού της ποιμνίου. Για τους μικροαστούς οι οποίοι έχουν πλέον γίνει ουραγοί κοινωνικά και οικονομικά, ακολουθεί η αύξηση της προσέλευσης τους σε συσσίτια, σε χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, σε αριθμό αστέγων και σε αύξηση του δείκτη αυτοκτονιών.
  • 6ο βήμα: Όταν η κατάσταση τους φτάσει στο ηθικό και κοινωνικοοικονομικό απροχώρητο" και εφόσον δεν έχουν εξεγερθεί γιατί τους έχουμε καταστήσει φοβικούς, εμφανίζουμε τους επενδυτές πολυεθνικούς ‘’σωτήρες" που αναζητούν εξαθλιωμένες χώρες για να στήσουν τις βιομηχανικές ζώνες τους και να μετατρέψουν σε πάμφθηνο εργατικό δυναμικό τους ντόπιους και τους υπάρχοντες τριτοκοσμικούς λαθρομετανάστες που τηρουμένων των αναλογιών από τις χώρες που προήλθαν, (Μπαγκλαντές, Ινδία, Αλβανία, Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ζιμπάμπουα, Ιράν, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν και άλλες), όχι μόνο έχουν ’’ορθοποδήσει’’ αλλά έχουν αρχίσει και συνάπτουν επίμικτους γάμους με τον λαό που τους υποδέχθηκε κι έχει αρχίσει να υλοποιείται πλέον το πολυθρύλητο σχέδιο της παγκοσμιοποίησης. Δηλαδή του ‘’μίξερ’’ το οποίο αλέθει πολιτισμικές αξίες, εθνικές ταυτότητες, εθνικές συνειδήσεις και κάθε τι που εκ του φυσικού του διαφοροποιεί τις ιδιοσυστασίες-ιδιοσυγκρασίες των λαών και δημιουργεί έναν οικουμενικό χυλό επίμικτων και αλλοιωμένων φυλετικά ανθρώπων τους οποίους μπορούμε να ελέγξουμε πλήρως.
  • 7ο βήμα: Όσο για τις πολιτικές ηγεσίες των χωρών που μεθοδικά διαλύσαμε, τις αφήνουμε να διάγουν βίον ευμάρειας σε χώρες όπως η Ελβετία ή τα εξωτικά νησιά του Ειρηνικού, και να δαπανούν τα χρήματα που αποκόμισαν από τη συνεργασία τους μαζί μας μέχρι την γενεά των εγγονών τους. Άλλωστε λίγο έως πολύ, οι άνθρωποι που επί μακρόν κυβερνούσαν τις χώρες που διαλύσαμε, δεν έχουν πλήρη συναίσθηση του τι ακριβώς μας βοήθησαν να πράξουμε, διότι από τα μικράτα τους χρόνια, είχαμε φροντίσει ώστε να τους χειραγωγήσουμε με τις δικές μας οικουμενικές - παγκοσμιοποιημένες αντιλήψεις και τις περισσότερες φορές, να τους σπουδάσουμε εκτός των συνόρων των δικών τους χωρών, για να υιοθετούν ευκολότερα τις μεθόδους και τους τρόπους που εξυπηρετούν τα συμφέροντά μας, εφαρμόζοντας εν συνεχεία στη χώρα τους, τις οικονομικές και κοινωνικές μας πολιτικές.

Μετά τιμής και πικρίας
Δρ. Λεωνίδας Λ. Μπίλλης
Οικονομολόγος –Κοινωνιολόγος και Συγγραφέας.

Πηγή: skeftomasteellhnika.blogspot.gr

Κατηγορία Επίκαιρα

Η Ξένια Παπασταύρου, εμπνεύστρια του "Μπορούμε" μίλησε στον Βασίλη Σπηλιωτόπουλο, για τη δράση, την ανάγκη ανακούφισης των πολιτών που αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες τους, τη συμβολή του κράτους και των εθελοντών, αλλά και τις ανάγκες του δικτύου.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη:

  • Είστε η έμπνευση και η κύρια δύναμη δημιουργίας του «Μπορούμε», μιας κοινωνικής δραστηριοποίησης, που έχει προσφέρει ανακούφιση σε μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας, που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα απολύτως απαραίτητα.  Ποιο το έναυσμα, που σας ώθησε να δημιουργήσετε μια δράση σαν το «Μπορούμε»; Ποιοί οι άμεσοι, ποιοί οι μακροπρόθεσμοι στόχοι σας;

Έμπνευση; Δεν θεωρώ ότι είμαι η έμπνευση, έμπνευση θα έλεγα, ότι ήταν η αλόγιστη σπατάλη φαγητού και οι αυξανόμενες ανάγκες για φαγητό, που έβλεπα γύρω μου. Έμπνευση επίσης ήταν πολλές οργανώσεις, που σώζουν φαγητό, τις οποίες είχα πρωτοδεί στο Λονδίνο, όταν σπούδαζα και μου είχαν κάνει εντύπωση, όπως και καθοριστικά ήταν τα βιώματά μου ως εθελόντρια στην Ελληνική Τράπεζα Τροφίμων (Ίδρυμα για την Καταπολέμηση της Πείνας), όπου πρωτοπήγα το 2005. Πώς είναι δυνατόν να πετάμε φαγητό; Η γιαγιά μου ούτε τους φακέλους από τα γράμματα που τις έστελναν δεν πέταγε. Έβγαζε προσεκτικά τα γραμματόσημα και τα έδινε για καλό σκοπό.

Πριν ξεκινήσω το ΜΠΟΡΟΥΜΕ, αισθανόμουν ότι με «έπνιγε» η επιθυμία για προσφορά. Είχα τη δουλειά μου, την προσωπική μου ζωή και τα ενδιαφέροντά μου, αλλά ένιωθα ότι δεν έδινα αρκετά. Σκεφτόμουν συνέχεια, τι μπορώ ως άτομο να κάνω, το οποίο θα είναι πραγματικά χρήσιμο; Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να βοηθήσει πολύ χωρίς να έχει τα μέσα; Και έτσι ξεκίνησα πολύ απλά, λέγοντας ότι χτίζουμε ένα δίκτυο, όπου εκείνοι, που έχουν ανάγκη, μπορούν να το εκφράσουν και το ίδιο και οι εταιρείες που έχουν τρόφιμα και δεν ξέρουν που να τα δώσουν. Ο πρώτος στόχος και αυτός ο πρωταρχικός μας και σήμερα είναι: καμία μερίδα φαγητού να μην πηγαίνει χαμένη και όλοι οι άνθρωποι να έχουν πρόσβαση σε φαγητό!

  • Θεσμοί, όπως η εκκλησία – Ορθόδοξη ή άλλων δογμάτων, συμβάλλουν και συνεπικουρούν στην αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης γενικά και ειδικότερα τη δική σας δράση;

Σαφώς ναι! Είμαστε σε καθημερινή επικοινωνία  με συσσίτια ναών και με εκκλησιαστικές οργανώσεις, οι οποίες προσφέρουν φαγητό και τρόφιμα.

Το «ΜΠΟΡΟΥΜΕ» συνεργάζεται με πάνω από 700 ιδρύματα, συσσίτια εκκλησιών και δήμων, κοινωνικές υπηρεσίες σε όλη την Ελλάδα που υποστηρίζουν ανθρώπους, που έχουν ανάγκη. Μοναδικά μας κριτήρια για να δικτυώσουμε μία προσφορά φαγητού είναι οι ανάγκες σε «πραγματικό χρόνο», αλλά και η γεωγραφική εγγύτητα.

  • Η οργάνωσή σας έχει δεχθεί βοήθεια από το εξωτερικό, είτε από θεσμικά όργανα, είτε από απλούς πολίτες;

Ναι, και αισθανόμαστε ευγνώμονες γι’ αυτό. Οι ιδιώτες προσφέρουν μία δωρεά στο «ΜΠΟΡΟΥΜΕ» και ουσιαστικά συμμετέχουν στην καθημερινή μας προσπάθεια. Τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα. Ο Chris στην Αγγλία έκανε ελεύθερη πτώση από αεροπλάνο για να μαζέψει χρήματα για το «ΜΠΟΡΟΥΜΕ». Η Κύνθια στον Καναδά -και εκείνη ελληνικής καταγωγής- κάθε μήνα μας στέλνει τις οικονομίες της. Νέοι Βερολινέζοι διοργάνωσαν αγώνα δρόμου και απέδωσαν το αντίτιμο της συμμετοχής στο «ΜΠΟΡΟΥΜΕ». H Eva και ο Κοni από την Ελβετία μας πληρώνουν το ενοίκιό μας εδώ και 1,5 χρόνο. Σκεφθείτε ότι έχουμε λάβει ακόμα και δωρεά ενός ευρώ! Δεν έχει σημασία το ύψος του ποσού, αλλά το βάθος της σκέψης!

Επίσης έχουμε δεχθεί τη στήριξη του Greek American Foundation και συνεργαζόμαστε με οργανώσεις του εξωτερικού όπως: Mundo en Armonia (Ισπανία-Ελλάδα), Hellenic Relief Fund (ΗΠΑ), Ελληνική Δημοκρατική Πρωτοβουλία (Αυστραλία), Lifeline (Σερβία-Ελλάδα), Aktion Hilfskonvoy (Γερμανία), Hellenic Hope (Μ. Βρετανία).

  • Θα ήθελα να περιγράψετε δυο εμπειρίες, που σας έκαναν εντύπωση π.χ. από την έκκληση βοηθείας κάποιου συνανθρώπου μας, αλλά και από τη θέληση για προσφορά κάποιου άλλου.

Κάθε ανάγκη εντυπωσιάζει, όπως και κάθε προσφορά, μικρή ή μεγάλη, και καθημερινά δεχόμαστε πολλές! Μιλάμε καθημερινά με οικογένειες, που δεν έχουν αρκετά τρόφιμα για να μαγειρέψουν και περιμένουν πότε θα έρθει η σειρά τους για να λάβουν βοήθεια από το κοινωνικό παντοπωλείο της γειτονιάς τους – σε ποιον να «πρωτο-δώσουν» ∙ έχουν λίστες αναμονής με αιτήματα απόρων πολιτών.

Δεν θα έλεγα ότι κάτι μου κάνει «εντύπωση», αλλά ότι όταν βρίσκομαι στα συσσίτια, στα κοινωνικά παντοπωλεία, στα ιδρύματα διαπιστώνω, συνειδητοποιώ τη σοβαρότητα κάθε περίπτωσης. Είναι σαν να βλέπεις κάτι για πρώτη φορά ενώ το βλέπεις κάθε μέρα!

Θυμάμαι μία μέρα που ήμουν στο Κοινωνικό Παντοπωλείο στου Ζωγράφου και μου είπαν ότι ένας ηλικιωμένος κύριος βασίζεται στο πρόγραμμα «Βοήθειας στο Σπίτι», αφού δεν μπορεί «ούτε τα παπούτσια του να δέσει». Επίσης, είναι συγκλονιστικές οι μικρές ποσότητες φαγητού που προσφέρονται, όπως μία μαμά που δεν θέλει να πετάξει το φαγητό, που περίσσεψε από το παιδικό πάρτυ του παιδιού της, η κυρία Γιάννα από τον Ταύρο που μας παίρνει τηλέφωνο για να προσφέρει 5 μερίδες σπιτικό φαγητό κάθε τόσο, αλλά και οι επιχειρήσεις που τηλεφωνούν και εξαιτίας μίας αστοχίας στην παραγωγή μπορεί να βρεθούν με 18.000 γεύματα στα χέρια τους, που πρέπει να δοθούν άμεσα καθώς λήγουν!

  • Ποιες είναι οι άμεσες ανάγκες της οργάνωσης σας και πως μπορεί κάποιος να συμβάλλει στη δράση σας;

Κάθε  βοήθεια είναι πολύτιμη και ευπρόσδεκτη. Αισθανόμαστε περήφανοι, γιατί με το λιγότερο δυνατό λειτουργικό κόστος, χωρίς να έχουμε οδηγούς, αποθήκη και φορτηγά λειτουργούμε αποτελεσματικά σε πανελλαδική εμβέλεια και μέσω της οργάνωσής μας προσφέρονται 1.000 μερίδες φαγητού την ημέρα κατά μέσο όρο. Το ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» καλύπτει ένα σημαντικό μέρος των λειτουργικών μας εξόδων, ενώ έχουμε δεχθεί και τη βοήθεια του ιδρύματος «Μποδοσάκη» και του ιδρύματος «Λιμάνι». Επιπλέον, κάθε εθελοντική βοήθεια είναι ευπρόσδεκτη. Ο κάθε άνθρωπος, που θέλει να βοηθήσει, θα βρει μέσω του «ΜΠΟΡΟΥΜΕ» τον δικό του τρόπο έκφρασης, της εθελοντικής διάθεσης που έχει μέσα του.

  • Ποιά είναι κατά την άποψή σας η ουσία του εθελοντισμού και της προσφοράς του γενικά και ιδιαίτερα σε κοινωνίες, που μοιάζουν να κυριαρχούνται από την προσήλωση στο ατομικό;  Θα μπορούσε η κοινωνική προσφορά να αποτελέσει παράγοντα ενεργοποίησης και κοινωνικοποίησης μεγαλύτερων ομάδων του πληθυσμού;  Μπορεί ο εθελοντισμός να συγκροτήσει αιχμή κατά της αδιαφορίας, λειτουργώντας τελικά ως καταλύτης κοινωνικής ευσυνειδησίας και συσπείρωσης;

Η ουσία του εθελοντισμού είναι ο κάθε άνθρωπος να προσφέρει στο μέτρο, που εκείνος μπορεί και επιθυμεί. Μπορεί κάποιος να θέλει να φτιάχνει μαρμελάδες για πρωινά παιδιών, να μαγειρέψει φαγητό για ένα γηροκομείο ή μπορεί να προσφέρει εργασία σε μία φιλανθρωπική οργάνωση. Για μας εθελοντισμός είναι κάποιος να έρχεται στο «Σπίτι του ΜΠΟΡΟΥΜΕ» και να συμβάλλει για όση ώρα είναι μαζί μας στη δικτύωση φαγητού, ή στη γειτονιά του να αναζητά καταστήματα, που μπορούν να προσφέρουν. Επίσης, εθελοντές είναι και εκείνοι, που ζουν στο εξωτερικό και μιλάνε για το ΜΠΟΡΟΥΜΕ σε ομογενείς.

  • Λέγεται τελευταία, ότι το «κοινωνικό κράτος» στην Ευρώπη αποτελεί παρελθόν. Η αλήθεια είναι, πως αυτό βρίσκεται σε διαρκή υποχώρηση. Ποιος είναι τελικά ο ρόλος μιας οργανωμένης κοινωνίας και της κρατικής της υπόστασης στην εξασφάλιση ενός βασικού επιπέδου διαβίωσης και υπηρεσιών σε όφελος του πολίτη;  Τί θα έπρεπε να διασφαλίζει ένα σύγχρονο κράτος για τα μέλη του;

Ποιος είναι ο σωστός «δρόμος»; Είναι  ένα πολυσυζητημένο και αμφιλεγόμενο ζήτημα. Σκεφθείτε μόνο, ότι ο Πλάτων το αναλογιζόταν στον 4ο αιώνα και οραματιζόταν, ένιωθε την ανάγκη να προτείνει το δικό του «μοντέλο».

Το σίγουρο είναι, ότι το κράτος οφείλει να θέσει τις βάσεις, τις προϋποθέσεις για να απελευθερωθούν οι δυνάμεις που υπάρχουν στην κοινωνία και να ενθαρρύνει τους πολίτες να είναι ενεργοί. Για παράδειγμα: πρέπει να υπάρξει ένα κοινό νομικό πλαίσιο, που να θωρακίζει τον εθελοντισμό, να μην φορολογούνται με ΦΠΑ οι δωρεές τροφίμων και να προστατεύεται ο δωρητής γενικότερα, όπως συμβαίνει με το στις ΗΠΑ με το «Good Samaritan Act». Επίσης, όταν το κράτος έχει στην κηδεμονία του παιδιά, π.χ. σε «Στέγες Ανηλίκων» οφείλει να φροντίζει, ώστε να έχουν κοινωνικό λειτουργό και ψυχολόγο.

Δεν χρειάζεται το κράτος να τα κάνει όλα, αυτό όμως, που χρειάζεται είναι να θωρακίζει τις υγιείς πρωτοβουλίες, που υπάρχουν, και να είναι σε ανοιχτή επικοινωνία με τους πολίτες. Βλέπουμε για παράδειγμα, ότι πολλοί πολίτες δεν γνωρίζουν, τι βοήθεια μπορούν να ζητήσουν από το δήμο τους. Τι νόημα έχει να υπάρχουν δομές, αν δεν έχουν πρόσβαση σε αυτές οι πολίτες λόγω έλλειψης πληροφόρησης;

  • Ποια η σχέση της κρατικής πρόνοιας και της φιλανθρωπικής δράσης στη σύγχρονη κοινωνία;

Σε  αυτές τις δύσκολες οικονομικές  συνθήκες απαιτείται η συνεργασία όλων. Οι κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων με τους κοινωνικούς λειτουργούς καταγράφουν τις πραγματικές ανάγκες των δημοτών τους. Αυτό είναι απαραίτητο γιατί οι πολίτες που έχουν ανάγκη δεν έχουν στήριγμα από πουθενά. Στη συνέχεια, οι πολίτες και οι επιχειρήσεις και οι εθελοντικές ομάδες μπορούν να ενεργοποιηθούν και σκύψουν πάνω από αυτές τις ανάγκες και κάθε βοήθεια να πιάσει πραγματικά τόπο. Σε κάθε γειτονιά υπάρχουν άνθρωποι -ανώνυμοι πολίτες- που θέλουν να προσφέρουν βοήθεια. Εμείς αυτό που θέλουμε, είναι να τους βοηθάμε εκείνοι να βοηθάνε. Στο facebook για παράδειγμα αναρτούμε το βράδυ, ότι ένα ίδρυμα στην Αγία Παρασκευή χρειάζεται πατάτες. Το ίδιο βράδυ, δημότες μας γράφουν: αύριο μπορούμε να τους πάμε μερικές σακούλες. Και αυτοί οι ανώνυμοι γίνονται ο Κώστας, η Μαρία, η Χριστίνα, που βοηθάνε!

  • Ποια είναι η Ξένια Παπασταύρου και το «Μπορούμε».

Από νεαρή ονειρεύτηκε  να εργαστεί σε ανθρωπιστικές οργανώσεις στην Αφρική, κάτι, που πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαίου 2011, όταν μέσα στο ίδιο της το σπίτι εμπνεύστηκε την ιδέα ενός διαδικτυακού τόπου, ο οποίος συνδυάζει και συνδέει αυτούς, που έχουν ανάγκη για τροφή με εκείνους, που δύνανται και μπορούν να παράσχουν, έτσι, ώστε τίποτε δε χάνεται.  Είναι μητέρα δύο αγοριών, ποιήτρια και μαραθωνοδρόμος.

Εμπειρία:

    Εμπνεύστρια της Μ.Κ.Ο. «Μπορούμε» Αθήνα, Ελλάδα 2011-2012.

Το «Μπορούμε» είναι μια  μη κερδοσκοπική οργάνωση, η οποία  ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2012, η  οποία διαχειρίζεται περισσότερα από 700 προγράμματα βοήθειας σε τροφή σε ολόκληρη την Ελλάδα.  Λειτουργεί με τη βοήθεια του «Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος», καθώς και του «Ιδρύματος Μποδοσάκη» και του “Greek-American Foundation”.  Μέχρι σήμερα έχει προσφέρει πάνω από 350.000 μερίδες σε ανθρώπους, που έχουν ανάγκη.

Συνεργάζεται με τις μεγαλύτερες  αλυσίδες super market, καθώς και εμπόρους λιανικής τροφίμων.  Επίσης διαχειρίζεται προγράμματα CSR για εταιρείες, όπως οι Aegean Airlines, Mega Channel, IKEA κ.λπ., καθώς και για οργανισμούς, όπως ο «Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων», ο «Σύνδεσμος Ελλήνων Ξενοδόχων» και ο «Σύνδεσμος Ξενοδόχων Αθηνών».

    Συντάκτης στον Δ.Ο.Λ. 1999-2012.  Απέκτησε εμπειρία στους τομείς του τουρισμού και του αγροτουρισμού.
    Project Manager στο «Ίδρυμα Λαμπράκη» 2003-2008.  Συντόνισε την ομάδα, που σχεδίασε το εκπαιδευτικό e-paideia.net.
    Συντάκτης για περιοδικά του Δ.Ο.Λ. 2003.

Εκπαίδευση:

    The Manchester Metropolitan University
    MA, Poetry. 2011-2014
    The Open University
    Creative Writing. 2006-2007
    London School of Economics & Political Science
    MSc, Industrial Relations and Human Resourse Management. 1994-1998
    The Campion School, Athens, Greece. 1986-1994

Πηγή: news247.gr

Κατηγορία Επίκαιρα
Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013 10:49

Οι καλοσυνάτες υποχθόνιες γιαγιάδες

  • Το παραμύθι έχει τελειώσει. Δεν υπάρχουν, πια, αθώοι. Η χθεσινή δολοφονία έσβησε τα τελευταία άλλοθι. Όσοι δεν είχαν πειστεί από τα ανοιγμένα κεφάλια μεταναστών και Αριστερών, τα παραστρατιωτικά τάγματα εφόδου και τους ναζιστικούς τραμπουκισμούς στο Κοινοβούλιο, χτες κέρδισαν μια τελευταία, ποτισμένη με το αίμα ενός αθώου, ευκαιρία.
  • Μαζί με τον Παύλο Φύσσα πέθαναν και οι παραπλανημένες γιαγιάδες που ζητούσαν λίγη προστασία, οι φοβισμένοι οικογενειάρχες που ένιωσαν ξαφνικά ασφάλεια, οι αποκλεισμένοι νέοι που έψαχναν ομάδα, οι απληροφόρητοι φτωχοί άνθρωποι που κοιτάγανε τη δουλειά τους, οι αγανακτισμένοι με τους κλέφτες πολιτικούς που ήθελαν εκδίκηση, οι άνεργοι που συντάχθηκαν με τον τιμωρό της κακής τους μοίρα. Αυτοί που έμειναν μετά τη χτεσινή μέρα είναι οι δυνάμει και οι ενσυνείδητοι φασίστες.
  • Οι καημένες καλοσυνάτες γιαγιούλες που δεν ανατριχιάζουν με το άγριο κυνηγητό των μεταναστών ίσως να μην είναι τόσο ενάρετες χριστιανές όσο πιστεύουμε. ΄Ισως να υπήρξαν και οι ίδιες θύτες των παιδιών τους, καταπιεστικές, στενόμυαλες και θρησκόληπτες, ίσως μεγάλωσαν κι αυτές ενοχικά κορίτσια και ευνουχισμένα αγόρια. Οι φιλήσυχοι οικογενειάρχες που δεν φοβούνται τα περιφερόμενα μπράτσα μπορεί και οι ίδιοι να κανοναρχούν την ενδοοικογενειακή βία και αγριότητα και να παραδίδουν στην κοινωνία παιδιά γεμάτα θυμό, περιφερόμενες βόμβες γηπέδων και δρόμου. Ο νέοι που σιχαίνονται τους πολιτικούς, το κράτος και τους ισχυρούς πιθανόν να σιχαίνονται πρώτα την αδυναμία τους, την καταγωγή τους, τα παιδικά τους χρόνια, τους γονείς τους. Όποιος δεν αποστρέφεται τη βία την κουβαλά μέσα του.
  • Ας σταματήσουμε να εξωραΐζουμε την κοινωνία μας. Ας πούμε ωμά ότι έχει ένα σκοτεινό κομμάτι. Το είχε πάντα και δεν είναι μικρό. Έναν άσβεστο πυρήνα φασισμού που φούντωνε όταν το ευνοούσαν οι εποχές και λούφαζε σε έναν καθωσπρεπικό συντηρητικό μικροαστισμό όταν απειλείτο. Είναι αυτό που πύκνωσε τα τάγματα εφόδου του Μεταξά, τους Ταγματασφαλίτες, τους Χίτες και τους δοσίλογους της κατοχής, τους παρακρατικούς της μετεμφυλιοπολεμικής Ελλάδας, τους έφεδρους ΕΣΑτζήδες βασανιστές της Χούντας. Στα μεσοδιαστήματα γινόταν αυστηρών ηθικών αρχών, πήγαινε στην εκκλησία τακτικά, έβγαζε λόγους υπέρ πατρίδος και κοίταζε τη δουλειά του. Ας το ξαναγνωρίσουμε λοιπόν αυτό το κομμάτι της κοινωνίας μας που θα ψηφίσει Χρυσή Αυγή μετά τη χθεσινή δολοφονία.
  • Μαζί με αυτό ας ξαναγνωρίσουμε και τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους και τους καλλιτέχνες που θα συνεχίζουν και αύριο να αμβλύνουν και να ασαφοποιούν τα όρια της Χρυσής Αυγής από τις δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου, είτε γιατί γλυκοκοιτάζουν τους ψηφοφόρους της, είτε γιατί έχουν μάθει να κολακεύουν πάντα τον σοφό λαό, είτε γιατί ψάχνουν πελατεία στο 13%, είτε επειδή οι ίδιοι είναι δυνάμει φασίστες. Οι υπόλοιποι πρέπει να ξεμάθουμε τον τρόπο που μιλάμε. Όσοι έχουν δημόσιο λόγο πρέπει να βρίσκουν τη δύναμη να καταγγέλλουν το κομμάτι του λαού που παράγει, υποθάλπει και ενθαρρύνει τη ναζιστική βία. Η Χρυσή Αυγή δεν γεννήθηκε από παρθενογένεση ούτε έπεσε από τον Άρη.

Πηγή: protagon.gr

Κατηγορία Επίκαιρα
  • “Το βαθύτερο σχέδιο είναι αυτό: Να σιωπήσει ο λαός! Να σταματήσει να μιλάει ο λαός! Να τηρήσουμε σιγή τάφου σήμερα στην Ελλάδα!” Μανόλης Γλέζος
  • Στην κατάψυξη θέλουν το μυαλό μας, την ψυχή μας, τη μνήμη μας, τα πάντα.
  • Αυτή την κατάψυξη τη βάφτισαν οι πολιτικοί εγκληματίες ψυχραιμία.

Αλλά ζούμε σε πόλεμο. Κανονικό πόλεμο. Κι αν η ψυχραιμία (που αυτή η δράκα της τεχνοκρατικής δικτατορίας -η οποία απλώνεται σαν πανούκλα μέρα με τη μέρα στον πλανήτη- πιπιλάει σαν καραμέλα), μεταφράζεται σε απάθεια και απραγία, για να καθόμαστε μόνο ως παρατηρητές αφανισμού των ζωτικών δικαιωμάτων μας, των κάθε λογής ελευθεριών, αλλά και των φυσικών και πολιτισμικών μας θησαυρών, ή μεταφράζεται σε κατάψυξη ζωής, σε τάφο σιωπής και λήθης, τότε αυτήν ακριβώς την ψυχραιμία πρέπει επειγόντως να ενοχοποιήσουμε για την ατέρμονη καταστροφή μας. Η λογική χωρίς το συναίσθημα που την προσανατολίζει είναι ανάπηρη και επικίνδυνη. Όσο επικίνδυνοι είναι και αυτοί που μας θέλουν “ψύχραιμους” -γι αυτούς λοβοτομημένους,  παγωμένους, εν ζωή νεκρούς. Που μας θέλουν ψυχικά και κοινωνικά διαταραγμένους, “Ψύχραιμους” απαθείς.

“Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά”

[...] Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά. Απεγνωσμένα ψάχνουν (όταν όλα έχουν καταρρεύσει) για έναν καινούργιο θεό ή τον εκπρόσωπό του που θα τους την στερήσει, αλλά που στην πραγματικότητα θα τις απαλλάξει από την ευθύνη του εαυτού τους.

[...] Πόσες φορές βρέθηκε ο άνθρωπος κοντά στην υποψία ότι δεν είναι οι θεοί που πρέπει ν αλλάξουν αλλά το σύστημα;

[...] Μία κοινή πίστη σώζει πάντα τις μάζες από την ανυπόφορη μοναξιά του ατόμου. Αλλά όσο δύσκολο είναι να τις ενώσεις κάτω από μια καινούργια προοδευτική ιδέα, τόσο εύκολο είναι να τις συνδέσεις μ ένα κοινό μίσος. Εναντίον ποιανού; Μα η μετριότητα βλέπει γύρω της τόσους εχθρούς! Γι αυτό η μάζα είναι πρόθυμη να υποστηρίξει μια θεότητα ή μια εξουσία που υπόσχεται το διωγμό της αδικίας και την αποκατάσταση της ισότητας. Το κακό είναι πως δεν ελέγχει ποιος της τα υπόσχεται όλα τούτα. Της αρκεί η πλάνη πως οι πάντες θα ισοπεδωθούν στο ανάστημα της δικής της μετριότητας. Και πως και οι άλλοι θα στερηθούν εκείνο που η ίδια φοβάται: την ελευθερία να ψηλώσουν.

[...] Οι μάζες εκπαιδευμένες να είναι άτολμες & δορυφορικές, καθηλώνονται ανίκανες και ν’ αντικρίσουν ακόμα το κενό. Ειδικά διαμορφωμένες έτσι, περιμένουν, προσφέροντας με την ανημποριά τους, το πρόσχημα. Αυτή είναι η στιγμή του καπάτσου ή αλλιώς του ηγέτη. Όταν οι παλιοί θεοί αποσύρονται, οι θρόνοι αναζητούν διάδοχο. Και μ ένα καλό χειρισμό ή δίχως καν χειρισμό, σχεδόν κάθε άχρηστο σακί κόκαλα μπορεί ν αναρριχηθεί στην άδεια θέση!

    Λιλή Ζωγράφου

 Πηγή: afigisizois.wordpress.com

 

Κατηγορία Επίκαιρα
Σάββατο, 17 Αυγούστου 2013 13:00

Οι τζαμπατζήδες της νομιμότητας

Πριν από κάποια χρόνια στον Πειραιά, όταν ήμασταν μαθητές, σκαρφαλώναμε στο πίσω μέρος του τραμ για πλάκα και πηγαίναμε μερικές στάσεις πιο κάτω, περιμένοντας το τραμ της επιστροφής για να μας γυρίσει πίσω με τον ίδιο τρόπο. Άλλες φορές πάλι μπαίναμε στον «ηλεκτρικό» χωρίς να πληρώσουμε εισιτήριο, γιατί δεν είχαμε χρήματα, και άλλοτε προσπαθούσαμε να μπούμε στο λεωφορείο ή το τρόλεϊ, ξεφεύγοντας από τον εισπράκτορα, ώστε να φτάσουμε στον προορισμό μας.

Όταν μας έπιανε ο ελεγκτής μάς κατέβαζε στην επόμενη στάση και ήμασταν αναγκασμένοι να συνεχίσουμε ποδαρόδρομο. Ούτε πρόστιμα, ούτε απειλές, ούτε παράνομες κατακρατήσεις τόσο σε μας όσο και στους ενήλικες. Το πολύ πολύ κάποιες νουθεσίες. Και τότε η φτώχεια ήταν μεγαλύτερη από ότι είναι σήμερα, αλλά οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν ο ένας τον άλλον με αλληλεγγύη, χωρίς να στοχοποιούνται οι πλέον αδύναμοι.

Πριν από λίγες μέρες ένα δεκαοχτάχρονο παιδί έχασε τη ζωή του πέφτοντας από ένα τρόλεϊ, ύστερα από έλεγχο και, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, έντονο διαπληκτισμό με τον ελεγκτή και τον οδηγό. Το εξήντα φορές υψηλότερο πρόστιμο από το αντίτιμο του εισιτηρίου και η με το «έτσι θέλω» παράνομη κατακράτηση του εφήβου συνιστούν σοβαρότερες παραβάσεις από τη μη πληρωμή του εισιτηρίου. Ο οδηγός ή ο ελεγκτής είναι υποχρεωμένος να ανοίξει την πόρτα του οχήματος στην επόμενη στάση, για να κατέβει ο επιβάτης που δεν έχει πληρώσει, χωρίς τσαμπουκάδες, απειλές, εξευτελισμούς, παράνομες κατακρατήσεις. Μπορεί να κόψει κλήση, και είναι απόφαση του επιβάτη να την πληρώσει ή όχι επωμιζόμενος την ευθύνη.

Όταν ένα δεκαοχτάχρονο παιδί χάνει τη ζωή του για το εισιτήριο ενός ευρώ, τα επιχειρήματα περί τήρησης της νομιμότητας γίνονται γελοία, κυνικά, τυπολατρικά έως και απάνθρωπα. Συνήθως προέρχονται από εκείνους που δεν έχουν μπει κατά πάσα πιθανότητα ποτέ σε λεωφορείο και που δε βρέθηκαν ποτέ στη θέση να μην έχουν να πληρώσουν ακόμη και το αντίτιμο ενός εισιτηρίου. Είναι οι ίδιοι που απαιτούν την τήρηση της νομιμότητας από τους ανθρώπους που είναι σε κίνδυνο και ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Είναι αυτοί που υποστηρίζουν ένα αυταρχικό κράτος το οποίο απαιτεί αυστηρότερα πρόστιμα και επιβάλλει μεγαλύτερες ποινές σε μικροπαραβάτες, ενώ αδιαφορεί ή υποκλίνεται στους μεγαλοκαρχαρίες και μεγαλοοφειλέτες, θεωρώντας ότι με την στάση τους προάγουν την οικονομία και την ανάπτυξη.

Είναι αυτοί που στηρίζουν τον έλεγχο της νομιμότητας ο οποίος ασκείται από κακοπληρωμένους εργαζόμενους που μετατρέπονται σε εθελοντές ελεγκτές για να αυξήσουν το πενιχρό εισόδημα τους εισπράττοντας το 50% του προστίμου που θα επιβάλλουν, ασκώντας εξουσία που δεν τους αναλογεί.

Είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι οι άνθρωποι γίνονται για να υπηρετούν τους νόμους και όχι οι νόμοι για να υπηρετούν τους ανθρώπους. Είναι αυτοί που αναρωτιούνται γιατί κάποιοι ψάχνουν στα σκουπίδια, γιατί υπάρχουν μεγάλες ουρές στα συσσίτια, εάν πράγματι λιποθυμούν τα παιδιά στα σχολεία ή εάν όλα αυτά αποτελούν λαϊκίστικη ρητορική. Χωρίς να αντιλαμβάνονται την τραγικότητα της απώλειας μιας ανθρώπινης ζωής, απαιτούν την επιβολή κυρώσεων προκειμένου να τηρηθεί η νομιμότητα. Έτσι λοιπόν από τον καναπέ τους γίνονται οι τζαμπατζήδες της νομιμότητας.

Eλεγκτές και τζαμπατζήδες υπήρχαν πάντα, θάνατοι όμως όχι. Και αυτό δεν είναι σύμπτωση.

*Ο Χαράλαμπος Πουλόπουλος  είναι διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών, διευθυντής του Κέντρου Θεραπείας  Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ). Είναι  πρόεδρος της επιστημονικής και  συμβουλευτικής επιτροπής της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Θεραπευτικών Κοινοτήτων (W.F.T.C.) και αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της  Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θεραπευτικών Κοινοτήτων.

Πηγή: news247.gr

Κατηγορία Επίκαιρα
Σάββατο, 08 Ιουνίου 2013 11:11

Δημιουργείται Αστυνομία Τροφίμων...

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΕΙΔΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ: ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΚΑΛΛΙΕΡΗΓΣΕΙ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ...!!!

Αποσπάσματα της FDA θα συλλαμβάνουν τον οποιοδήποτε επιχειρήσει να καλλιεργήσει τα δικά του λαχανικά στον κήπo του. Η είδηση Αστυνομίας Τροφίμων στις Η.Π.Α. πέρασε απαρατήρητη από τον Ελληνικό Τύπο (και τους πολιτικούς μας) παρ’ όλο που θα έπρεπε όλοι μας να έχουμε αντιληφθεί, πώς ο λαός των Η.Π.Α. αποτελεί τον «πιλότο» όπου δοκιμάζονται και πρωτοεμφανίζονται όλα όσα θα επιβληθούν αργότερα παγκοσμίως.

Όταν διορθωθούν οι ατέλειες που θα παρατηρηθούν κατά την εφαρμογή των νέων μέτρων, τότε περνούν στην Ευρώπη και λίγο αργότερα έρχονται και σε μας. Η ιδιαιτερότητα που παρουσιάζει η Ελλάδα, εν σχέσει με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είναι ότι καθυστερεί (ή και ματαιώνεται) η εφαρμογή των μέτρων.

Μετά από αυτά, θα περιμένουμε πότε θα έρθει στην Ελλάδα η νέα «εφεύρεση», που σκοπό έχει την μεγαλύτερη εξάρτηση από τις λίγες μεγάλες πολυεθνικές τροφίμων. Πρόκειται για τον «Νόμο S 510, για απαγόρευση ελεύθερων καλλιεργειών»! Οι μικροκαλλιεργητές και οι ιδιώτες, δεν θα μπορούν να διατηρούν και φυσικά να φυτεύουν σπόρους, κατ’ αρχήν σε λαχανόκηπους.

Ύστερα από καθυστέρηση ενός έτους η αμερικανική γερουσία ψήφισε το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο «S 510» για την… προστασία του καταναλωτικού κοινού και που αφορά τη βιομηχανία τροφίμων στις ΗΠΑ. Το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε με ψήφους 73 ψήφους έναντι 25 και συγκέντρωσε τις θετικές ψήφους τόσο των δημοκρατικών όσο και των ρεπουμπλικάνων.

Ο νέος νόμος ουσιαστικά παρέχει πλήρη εξουσία στην αμερικανική υπηρεσία φαρμάκων και τροφίμων (FDA) στις διαδικασίες παραγωγής και διάθεσης τροφίμων στις ΗΠΑ, στο 80% περίπου της παραγωγής. Ο νέος νόμος πρόκειται να εστιάσει στην πρόληψη πάσης φύσεως επιδημιών που μπορεί να προκύπτουν στην διαδικασία παραγωγής τροφίμων, στον εντοπισμό τους και την αντιμετώπισή τους (όλα για το καλό μας).

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε το νομοσχέδιο αφορούσαν τα τρόφιμα που παράγονται από μικρούς παραγωγούς τόσο για εμπόριο όσο και για ιδία κατανάλωση, μιλώντας για σενάρια όπου αποσπάσματα της FDA θα συλλαμβάνουν τον οποιοδήποτε επιχειρήσει να καλλιεργήσει τα δικά του λαχανικά στον κήπo του. Στο τροποποιημένο κείμενο που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις, που αυτοαναιρούνται από άλλα άρθρα.

Η FDA έτσι εκτός του ότι καθίσταται το κύριο όργανο στην παραγωγή τροφίμων μπορεί να υπαγορεύει οποιαδήποτε στιγμή το πώς παράγονται τα τρόφιμα, με ποιες διαδικασίες και ποια φάρμακα πιθανόν κρίνει ότι πρέπει να εντάσσονται στην διαδικασία της παραγωγής. Ένας νόμος αναμφισβήτητα που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής, καθώς είναι πολύ πιθανό να δούμε σύντομα και την ευρωπαϊκή εκδοχή του.

Καθίσταται φανερό, ότι οσημέραι και περισσότεροι έλεγχοι θα καθορίζουν τον τρόπο της ζωής μας, ο οποίος θα εξαρτάται από τις αποφάσεις των ισχυρών.

Αναρωτιέται κάποιος αν ξαναγυρίζουμε κάποιες χιλιάδες χρόνια πίσω, όπου το είδος της ελευθερίας του ανθρώπου βρισκόταν σε άμεση εξάρτηση από τις επιθυμίες του άρχοντα. Εμείς οι Έλληνες βέβαια, το έχουμε αντιληφθεί, αφού τα τελευταία χρόνια αποφασίζουμε «ελεύθερα», ό,τι επιθυμεί η Τρόικα..

Πηγή: katohika.gr

Κατηγορία Επίκαιρα

Οι Τούρκοι εξεγέρθηκαν για να βάλουν φρένο στον κατήφορο και την οπισθδρόμηση της κοινωνίας αλλά και στην εκποίηση της πατρίδας τους από την εκλεγμένη φασιστική κυβέρνηση Ερντογάν.

  • Οι Έλληνες ακόμα κάθονται και κοιτούν με αδιαφορία τον δικό τους κατήφορο και την δική τους οπισθοδρόμηση που προωθεί και χτίζει μέρα με την ημέρα η εκλεγμένη φασιστική κυβέρνηση Σαμαρά Κουβέλη Βενιζέλου.
  • Διότι ο κατήφορος και η οπισθδρόμηση δεν εκφράζονται μόνο με εξισλαμισμό, με κράτος μαντήλας, με ανέγερση τζαμιού στο Ταξίμ. Εκφράζονται κατ’ αναλογίαν και με την εμφυλιοπολεμική νοοτροπία και δράση της δεξιάς, με την άνοδο και την υποστήριξη των ναζιστών και κάθε είδους παρόμοιων αποβρασμάτων τα οποία έχουν ακόμα και θέσεις δίπλα στον Πρωθυπουργό, με την υποβάθμιση της Παιδείας, με την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και πόρων, με την εμφανέστατη προπαγάνδα μέσω του ελέγχου των ΜΜΕ, με την εμφανέστατη επίσης άσκηση ελέγχου και επιρροής επί των δικαστικών λειτουργών, την έλλειψη δικαιοσύνης δηλαδή, με τον αναχρονιστικό διαχωρισμό των ανθρώπων σε νοικοκυραίους και σε αυτούς που απειλούν το νοικοκυριό των άλλων, με την στοχοποίηση των γκέι, των πορνών, των αναπήρων, των αρρώστων, των ανέργων, των μαύρων κ.α., με την επικράτηση ενός βαθιά πουριτανικού, ίδιο σε αναχρονιστικότητα με το ισλαμικό των γειτόνων μας κράτος στην Ελλάδα.
  • Δεν έχει καμιά διαφορά η Τουρκία που ονειρεύεται ο Ερντογάν από την Ελλάδα που ονειρεύεται ο Σαμαράς κι ο Κουβέλης. Διότι όλων αυτών τα όνειρα τα κατευθύνουν άλλοι. Οι μαριονέτες δεν ονειρεύονται.
  • Χτίζουν οι πολυεθνικές δυο αντίπαλους ακραίους κόσμους ξανά στις δυο όχθες του Αιγαίου, αρκετή ήταν όσο διήρκησε η περίοδος ηρεμίας και προσέγγισης, αρχίζουν πάλι να πολώνουν το κλίμα. Με φανατικούς πουριτανούς νοικοκυραίους κι από τις δυο μεριές.
  • Οι εκλεγμένες φασιστικές κυβερνήσεις των πολυεθνικών συμφερόντων στις δυο όχθες του Αιγαίου δουλεύουν πυρετωδώς για την αποσταθεροποίηση της περιοχής, μέσω της συντηριτικοποίησης, της οπισθδρόμησης, της εξαθλίωσης των κοινωνιών Ελλήνων και Τούρκων.
  • Οι Τούρκοι, ως ίδιας πάστας άνθρωποι με εμάς, προτού όμως εμείς γίνουμε ισοπεδωμένοι ευρωπαίοι, ιδιώτες, πλαδαροί καταναλωτές, ξεσηκώθηκαν και φυσούν τη σπίθα κατά δω μπας και αρπάξει η φλόγα τώρα που είναι καλοκαίρι και τα ξερά πληθύνανε. Η εκτίμησή μου είναι ότι δεν πρόκειται να μεταδοθεί στην Ελλάδα των παχυδέρμων idiots η σπίθα, δυστυχώς, ακόμα κι αν πέσει ο Ερντογάν και δούνε πως όλα είναι εφικτά τελικά στη ζωή.
  • Η Ελλάδα των μουλάδων, το Αφγανιστάν της Ευρώπης, η Ελλάδα της μετεμφυλιακής δεξιάς βρίσκεται ήδη σε άγρυπνο κώμα. Κι αν ποτέ επανέλθει στη ζωή, θα δει πως βρίσκεται στην καρδιά του Μεσαίωνα.

Πηγή: tvxs.gr 

Κατηγορία Επίκαιρα

Με αφορμή τις «καλές ειδήσεις», που μας διατυμπανίζουν τα διεθνή και ντόπια ΜΜΕ, για την επιτυχία της δημιουργίας των πρώτων κλωνοποιημένων ανθρώπινων εμβρυικών βλαστοκυττάρων και της προληπτικής ολικής μαστεκτομής για την αποφυγή υψηλού κινδύνου εμφάνισης καρκίνου από τη σταρ Αντζελίνα Τζολί. Του Γιώργου Κολέμπα

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 έγινε στις ΗΠΑ, υπό την προεδρία του τότε αντιπροέδρου Dan Quayle, μια «Επιτροπή ανταγωνισμού», η οποία είχε σαν στόχο τον εντοπισμό περιοχών έρευνας και τεχνολογίας, όπου οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αποκτήσουν προβάδισμα στις αγορές με τη βοήθεια τεχνικών καινοτομιών.

Η Βιοτεχνολογία, προτάθηκε και έγινε αποδεκτό να προωθηθεί, σαν το βαρύ πυροβολικό με το οποίο θα επιτυγχανόταν αυτός ο στόχος.

Από τότε η ιδιοκτησία και η εμπορευματοποίηση φθάνει στα όριά της, με την έννοια ότι οι διάφορες μορφές ζωής και ο ίδιος ο άνθρωπος και τα όργανά του ιδιωτικοποιούνται και γίνονται αντικείμενο κέρδους. Οι «επιστήμες της ζωής» μπαίνουν στην υπηρεσία των επικυρίαρχων.

Με την ολοκλήρωση του προγράμματος για το ανθρώπινο γονιδίωμα το 2002, έχουμε  την γενετική παρέμβαση στον ίδιο τον άνθρωπο. Η παρέμβαση αυτή είναι πιο δύσκολο να αιτιολογηθεί από εκείνους που το επιχειρούν.

Οι παλιές θρησκείες της Δύσης δεν βοηθούν σ΄ αυτό καθώς τον ρόλο του Θεού αναλαμβάνει ο ίδιος ο άνθρωπος (δηλ. οι γενετιστές). Υπάρχει λοιπόν ανάγκη μιας καινούργιας θρησκείας. Και αυτή έχει βρεθεί εδώ και καιρό. Είναι ο «Τεχνολογικός Μεσσιανισμός».         

Η επιστήμη και η Τεχνολογία θα λύσουν όλα τα προβλήματα του ανθρώπου και θα φέρουν την ευτυχία του. Η κόκκινη κλωστή που υφαίνει τον νέο μύθο – θρησκεία, είναι η υπέρβαση του ανθρώπινου είδους απ΄ τον ίδιο τον άνθρωπο. Ο τωρινός ατελής άνθρωπος πρέπει να δημιουργήσει ο ίδιος τον νέο τέλειο άνθρωπο, τον λεγόμενο «Μετάνθρωπο», που θα οδηγήσει σε ένα κόσμο συνειδητής εξέλιξης.

Η φυσική εξέλιξή του είναι πολύ αργή και χρονοβόρα. Αυτοί που έχουν τη δυνατότητα, πρέπει να παρέμβουν και να επιταχύνουν τον ρυθμό εξέλιξής του. Να περάσουμε απ΄ τη Δαρβίνεια φυσική εξέλιξη, στην «Μεταδαρβίνεια» τεχνική εξέλιξή του, απαλλαγμένο από αρρώστιες, με σωματική  και νοητική βελτίωση, με παράταση της ζωής και αποτροπή των γηρατιών.

Μερικοί γενετιστές επιστήμονες προφητεύουν ότι σύντομα θα είναι σε θέση να «παράγουν» μωρά κατά παραγγελία των γονιών τους. Υποστηρίζουν ότι οι γνώσεις τους για τα πολυσύνθετα συστήματα της ζωής θα πάρουν τέτοιες διαστάσεις, που και ο άνθρωπος θα μετατραπεί σε «διαφανές» βιολογικά ον. Με ανασυνδυασμό του DNA, όχι μόνο θα αντιμετωπίζονται τα διάφορα ελαττώματα, αλλά και θα προγραμματίζονται επιθυμητά χαρακτηριστικά και ιδιότητες του ατόμου, αρκεί να ζητηθούν οι υπηρεσίες της βιοτεχνολογίας, με το αζημίωτο βέβαια.

Ο ριζοσπαστικότερος από αυτούς, ο Gregory Stock του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, κηρύττει ότι το γενετικό «παιγνίδι της τύχης» που παίζει η φύση, θα καταργηθεί από τις στοχευόμενες παρεμβάσεις των γενετιστών. «Σε 50 χρόνια ο πλανήτης θα κατοικείται από όντα, που στα τεχνητά χρωμοσώματά τους θα φέρουν ντουζίνες από νέα γονίδια, όπως για παράδειγμα: γονίδια αντίστασης στις αρρώστιες, γονίδια για την ευφυΐα, γονίδια κατά της γήρανσης, κ.λ.π.”

Τα ίδια όμως έλεγε 40 χρόνια πριν και ένας από τους προφήτες της Βιοτεχνολογίας, ο Bentlen Glass:

«Μέχρι το 2000 ο άνθρωπος θα απελευθερωθεί από την πείνα και τις αρρώστιες, θα ζει μέχρι 90-100 χρόνια και θα είναι πλήρως ενεργός, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. Μέρη και όργανα του ανθρώπινου σώματος, τα οποία δυσλειτουργούν θα αντικαθίστανται και μάλιστα πριν τη γέννησή του. Επίσης θα είμαστε σε θέση καταψυγμένα βαθιά αναπαραγωγικά κύτταρα, ακόμη και ανθρώπων που δεν θα ζουν πια, να χρησιμοποιήσουμε για την παραγωγή νέας ζωής».

Περάσαμε το 2000 χωρίς βέβαια να έχουμε δει το παραμικρό από αυτόν τον «νέο και ωραίο κόσμο».

Τι πραγματικά συμβαίνει;

Ο Erwin Chargaff, ένας από τους πατέρες της βιοτεχνολογίας λέει τα εξής:

«Οι επιστήμονες υπόσχονται πάρα πολλά, απεριόριστα πολλά. Έχουν γίνει οι αργυρώνητοι κράχτες της αγοράς. Κάνουν σαν να είναι δυνατόν όλα να κατασκευάζονται και να επισκευάζονται. Έχουν χάσει κάθε σεβασμό και μέτρο. Κανένας επιστήμονας, κανένας γενικά, δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι η ζωή και ούτε θα μπορέσει να το εξηγήσει ποτέ πλήρως. Συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία της επιστήμης, όπου μια εργασία, αυτή της χαρτογράφησης του ανθρώπινου γονιδιώματος, δημοσιοποιείται χωρίς να μπορεί να επαναληφθεί.

Πολλά  μπορεί να είναι τελείως λάθος. Δεν ξέρουμε πώς να χρησιμοποιήσουμε αυτή την γραμματοσαλάτα …Τα γονίδια δεν είναι τα μοναδικά εργαλεία που χρησιμοποιεί η φύση για να διατηρεί και να εξελίξει τη ζωή».

Παρόλα αυτά όμως παίζοντας τους “μαθητευόμενους μάγους” έχουν ετοιμάσει μια σειρά από γενετικά τεστ. Στηριζόμενοι στην άποψη ότι πολλές αρρώστιες είναι εγγεγραμμένες στα γονίδια, έχουν δημιουργήσει και δημιουργούν συνέχεια πολλά και διάφορα τεστ, με τα οποία εξετάζουν συγκεκριμένα γονίδια.

Γενετικά Τεστ:

Γενετικά τεστ γίνονται από τη μια σε ανθρώπους που έχουν ήδη μια συγκεκριμένη αρρώστια και από την άλλη σε υγιείς, όπου ερευνάται αν θα αρρωστήσουν στο μέλλον

Για τα πρώτα δεν θα μπορούσε να πει κανείς πολλά, για να μη κατηγορηθεί σαν κυνικός με τους ασθενείς. Για τα δεύτερα: υπάρχουν ήδη για πάνω από 400  ασθένειες όπως π.χ. για ασθένειες του πνεύμονα, καρκίνο του στήθους, μεσογειακή αναιμία, Αλτσχάϊμερ ή Chorea Huntigdon.

Για την τελευταία (με κυριότερα συμπτώματα τη δυσκολία στις κινήσεις και την μετέπειτα ψυχική νόσο), μπορεί να καταλάβει ο γιατρός που κάνει το τεστ αν θα εκφρασθεί η ασθένεια, αλλά δεν μπορεί να ξέρει πότε θα εκφρασθεί, όταν ο ασθενής θα  είναι νέος ή μετά τα 70 του;

Για τις άλλες δεν μπορεί να ξέρει ποτέ ακριβώς, αν ο εξεταζόμενος θα ασθενήσει κάποτε. Γιατί το τεστ απλώς διαπιστώνει αν ο εξεταζόμενος έχει «ασυνήθιστο» γονίδιο. Βέβαια, όσοι έχουν «ασυνήθιστα» γονίδια, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να ασθενήσουν στο μέλλον, όμως είναι λάθος να πιστεύουν ότι θα ασθενήσουν οπωσδήποτε.

Ούτε στο μέλλον θα είναι δυνατόν να διαπιστώνεται αν ένας άνθρωπος θα αρρωστήσει σίγουρα και από ποια ασθένεια, γιατί τα γονίδια μπορεί να είναι μια αιτία για κάποια ασθένεια, αλλά δεν είναι και η μοναδική αιτία (αυτό στα μαθηματικά λέγεται: ικανή αλλά όχι αναγκαία συνθήκη), αφού υπάρχουν εξίσου, αν όχι πιο σημαντικές, περιβαλλοντικές και ψυχοσωματικές αιτίες για την ίδια ασθένεια. Εξάλλου για τις περισσότερες ασθένειες υπάρχουν και περισσότερες από μια αιτίες.

Ο γενετικός μας χάρτης απεικονίζει όλες τις ψυχοσωματικές αλλαγές που βιώνουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας, πέρα από τη γενετική μας κληρονομιά. Αντανακλά την κατάσταση της υγείας και δεν είναι η υγεία αποτέλεσμα της γενετικής αιτιοκρατίας. Η αντικατάσταση «παθογόνων» γονιδίων με «υγιή» δεν εξαφανίζουν την ασθένεια, απλά «σβήνουν τη μνήμη ενός γεγονότος», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι «σβήνει και το γεγονός».

Το ίδιο και με την αφαίρεση «άρρωστων» οργάνων, τα οποία στην ουσία είναι σημεία εκδήλωσης της αρρώστιας, μέσα από τα οποία προσπαθεί να εκφραστεί η διαδικασία της θεραπείας και όχι η αιτία της αρρώστιας. Αν δεν βρεθεί και λυθεί αυτή η αιτία, απλώς αφαιρείται ένα σημείο εκδήλωσής της με αποτέλεσμα να βρει στη συνέχεια άλλο σημείο, συνήθως γειτονικό, για να εκφρασθεί.

Πολλές φορές μάλιστα, επειδή «η ασθένεια είναι η λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος στο πρόβλημα των εσωτερικών συγκρούσεων και ανισορροπιών» (επεξεργαζόμενος τις πραγματικές ή φανταστικές ή συμβολικές πληροφορίες ξεκινά ένα πρόγραμμα βιολογικών διαδικασιών για επιβίωση, που φαίνεται από τα συμπτώματα), πολλά μπορεί να κάνει ο καθένας για να θεραπευθεί.

Αρκεί να αλλάζει συνήθειες και συμπεριφορές, τους τρόπους σκέψης, τη συναισθηματική ζωή του(να εκφράζει τις ανάγκες και τα συναισθήματά του, να τολμά αντιπαραθέσεις με σεβασμό στους άλλους, να αναγνωρίζει την πραγματικότητα όπως είναι και να προσαρμόζει προς αυτήν τις πράξεις του, να τελειώνει και να επιλύει τις συναισθηματικές του εκκρεμότητες με τους άλλους, να συγχωρεί κ.λ.π) και να μην εξαρτάται πάντα από τους θεραπευτές, οι οποίοι εξ αντικειμένου βρίσκονται σε θέση εξουσίας απέναντί του.

Επίσης σε σχέση ειδικά με τον καρκίνο και τα καρκινικά κύτταρα. Αυτά κάνουν χρήση μόνο του μεταβολισμού μέσω ζύμωσης, που είναι λίγο αποδοτικός, γιατί πολλή ενέργεια ενσωματώνεται στα υποπροϊόντα της ζύμωσης. Έχουν σταματήσει να εξασφαλίζουν ενέργεια μέσω μιτοχονδρίων. Γι αυτό χρειάζονται να καταναλώνουν περισσότερη ουσία από ό,τι τα υγιή κύτταρα.

Έτσι όταν η κατανάλωση τροφής του ασθενούς είναι ανεπαρκής τότε καταναλώνουν τη μάζα του σώματός του(αδυνατίζει πολύ ο ασθενής). Τα ζάκχαρα- υδατάνθρακες είναι η «τροφή» για τη ζύμωση. Αν δεν τα έχουν στη διάθεσή τους τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να κάνουν μίτωση και να πολλαπλασιασθούν. Σε αυτή την έλλειψη στηρίζεται και εναλλακτική θεραπεία του καρκίνου με δίαιτα, η οποία απαγορεύει για μεγάλο χρονικό διάστημα κάθε είδος άμεσα αφομοιώσιμων υδατανθράκων, όπως η ζάχαρη και το αλεύρι.

Το ηθικό λοιπόν ερώτημα που μπαίνει είναι: τι σημαίνει για υγιείς ανθρώπους να ξέρουν, μετά από ένα γενετικό τεστ, ότι θεωρούνται πια άρρωστοι; Και αυτό μόνο και μόνο επειδή πιθανά κάποτε στο μέλλον μπορεί να αρρωστήσουν; Τι σημαίνει για αυτούς το δικαίωμα «στη μη γνώση» αυτού του πιθανού γεγονότος; Σε τι βοηθά να ξέρει κανείς ότι πιθανά να αρρωστήσει κάποτε, αλλά να μην μπορεί να κάνει τίποτε στην ουσία γι αυτό (οι αρρώστιες αυτές είναι βασικά ανίατες). Μάλλον θα αισθάνεται ήδη άρρωστος και η κατάστασή του θα χειροτερεύσει τουλάχιστον ψυχικά.

Για το λόγο αυτό, πολλές Ενώσεις Αναπήρων απαιτούν το σεβασμό στο δικαίωμα της «μη γνώσης», διότι σχεδόν πάντα οι πιθανά «μελλοντικοί» ασθενείς αφήνονται μόνοι με την τύχη τους. Εκτός βέβαια και αν είσαι Αντζελίνα Τζολί, τότε «από αγάπη στον εαυτό σου και τα παιδιά σου» μπορείς να μετατραπείς από μόνος σου σε ανάπηρο(γιατί αναπηρία είναι να μην έχει μαστούς, πως θα βυζάξει τα νέα της παιδιά, αν θα ήθελε να κάνει ή πως θα νοιώθει σε μια νέα σχέση με έναν άλλο άνδρα, αν την παρατήσει ο Μπραντ Πητ)

Δεν είναι λοιπόν οπωσδήποτε καλό να ξέρουν οι άνθρωποι εκ των προτέρων ότι πιθανά να αρρωστήσουν από μια συγκεκριμένη αρρώστια.

Είναι όμως οπωσδήποτε καλό για τις  επιχειρήσεις βιοτεχνολογίας, που πουλάνε αυτά τα γεν. τεστ, για τους θεράποντες γιατρούς και τις φαρμακοϊατρικές επιχειρήσεις, γιατί οι «μελλοντικοί» άρρωστοι θα πρέπει να παρακολουθούνται συνέχεια και να παίρνουν προληπτικά κάποια φάρμακα, όπως επίσης και για τους κάθε λογής εργοδότες, ώστε να μην διακινδυνεύσουν να προσλάβουν ή να μπορούν να απολύουν έγκαιρα τους πιθανά «μελλοντικούς» ασθενείς εργαζομένους τους. Ήδη στην Αγγλία οι ενώσεις εργοδοτών απαιτούν να γίνονται υποχρεωτικά τα γεν. τεστ, ώστε να ξέρουν τι να κάνουν με τους εργαζόμενούς τους.

Στην Ισλανδία και Εσθονία π.χ. αυτό γίνεται για σχεδόν όλους τους ανθρώπους υποχρεωτικά, ενώ στις Η.Π.Α. έχουν χάσει ήδη πολλοί την εργασία τους. Στην περίπτωση μάλιστα μιας φοιτήτριας, είχαμε την απόρριψή της από ένα πανεπιστήμιο για Ελίτ με το αιτιολογικό ότι το γεν. τεστ προέβλεψε μελλοντική θανατηφόρα ασθένεια και «δεν θα άξιζε τον κόπο και για το πανεπιστήμιο, αλλά και για την ίδια, μια τόσο επίμονη και δαπανηρή φοίτηση»

Τα γεν. τεστ τα θέλουν επίσης οι ασφαλιστικές εταιρίες υγείας, ώστε  γνωρίζοντας το «προφίλ» των ασφαλισμένων τους, να μπορούν να θέτουν όρους για την ασφάλισή τους ή να μην τους ασφαλίζουν πια καθόλου, αφού θα τους κοστίζει πολλά η ασφάλειά τους.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες πολλοί μιλούν για προγραμματισμένο μελλοντικό Άουσβιτς.

Η κλωνοποίηση:

Η γενική κλωνοποίηση του ανθρώπου, δηλ. η κλωνοποιημένη μορφή της αναπαραγωγής του, παρά τους ισχυρισμούς των επίδοξων «ανθρωποκλωνοποιών» γενετιστών, δεν έχει γίνει αποδεκτή από τους άλλους επιστήμονες και τις κυβερνήσεις, προς το παρόν.

Η λεγόμενη όμως θεραπευτική κλωνοποίηση έχει αποκτήσει όλο και περισσότερους οπαδούς σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Υπάρχουν ερευνητές γενετιστές, που εκμεταλλευόμενοι την ύπαρξη ανίατων ασθενειών, υπόσχονται ότι θα τις θεραπεύσουν στο μέλλον χρησιμοποιώντας θεραπευτικούς κλώνους. Αυτό σημαίνει ότι νέα υγιή κύτταρα του ανθρώπινου σώματος, που θα παίρνονται από τους κλώνους, θα αντικαθιστούν τα γερασμένα και άρρωστα των διάφορων ανθρώπινων οργάνων.

Πολλοί όμως άνθρωποι και επιστήμονες δεν αποδέχονται αυτή την πρακτική. Πιστεύουν και φοβούνται ότι, ξεκινώντας από τους θεραπευτικούς κλώνους για να πάρουν άδεια από τις Αρχές, ο απώτερος σκοπός τους είναι η προετοιμασία για την αποδοχή της αναπαραγωγικής κλωνοποίησης και η τεχνική παραγωγή του ίδιου του ανθρώπου.

Και το ερώτημα που μπαίνει από τη μεριά της βιοηθικής είναι: είναι θεμιτό ηθικά να θανατώνονται ανθρώπινα έμβρυα, μόνο και μόνο για να τους αφαιρούνται κύτταρα, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν σαν «ανταλλακτικά» για τα όργανα άλλων ανθρώπων; Ο κλώνος ή το καταψυγμένο έμβρυο έχει ανθρώπινη αξία; Πως έφθασε η κοινωνία να τα παράγει σαν εμπόρευμα;

Ήδη στην Αγγλία δόθηκε τελευταία άδεια για έρευνα σε έμβρυα μέχρι 14 ημερών.

Από τους γενετιστές επιλέγονται νεαρά αναπαραγωγικά κύτταρα (κύτταρα που στον πυρήνα τους έχουν όλες τις πληροφορίες για την αναπαραγωγή τους) από: 1) ωάριο μιας γυναίκας 2) έμβρυο γυναίκας ή έμβρυο που αναπτύσσεται τεχνικά στο εργαστήριο( όταν τους αφαιρούνται κύτταρα φυσικά πεθαίνουν) 3) το αίμα του ομφάλιου λώρου ενός μωρού, αμέσως μετά την γέννησή του 4) τα αναπαραγωγικά κύτταρα ενός ενήλικα (κύρια του εγκεφάλου ή των οστών). Από αυτά τα κύτταρα εξάγεται ο πυρήνας τους και εμφυτεύεται σε ένα ωάριο, του οποίου έχει αφαιρεθεί ο δικός του πυρήνας και έτσι αναπτύσσεται ένα κλωνοποιημένο κύτταρο.

Αυτό το κύτταρο πολλαπλασιάζεται και έχουμε ένα σύνολο κυττάρων, τα οποία έχουν όλα το ίδιο πληροφοριακό κώδικα του πυρήνα που εισήχθη. Όλα αυτά τα νέα κύτταρα αποτελούν τον κλώνο.

Το πρόσφατο επίτευγμα των ερευνητών του πανεπιστημίου του Όρεγκον, με επικεφαλής τον βιολόγο Shoukhrat Mitalipov (σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας Cell) που κατάφεραν να αναπτύξουν το κλωνοποιημένο ανθρώπινο έμβρυο μέχρι το στάδιο της βλαστοκύστης (περίπου 150 κύτταρα, ενώ μέχρι τώρα δεν είχε ποτέ ξεπεραστεί το στάδιο των 12 κυττάρων), θεωρείται επαρκές για να αποτελέσει πηγή βλαστικών κυττάρων.

Τι είναι ένας τέτοιος κλώνος άραγε; Ένας ανάπηρος; Ένα κατασκεύασμα; Ένα «ανταλλακτικό» για το πέρασμα σε μια μετανθρώπινη κατάσταση ή απλώς ένα μέσο που μας προετοιμάζει να αποδεχθούμε την προοπτική του «μετανθρώπου»;

Η τεχνοφασιστική ελίτ και οι κοινωνικοί αγώνες στο πεδίο της Βιοπολιτικής

Οι υποστηρικτές του «μετανθρώπου» και της «νέας ευγονικής», υποστηρίζουν ότι η εξέλιξη αυτή θα είναι στα πλαίσια της φυσικής εξέλιξης, αφού η ίδια  η φύση προσπαθεί να δημιουργήσει το επόμενο είδος μέσα απ΄ τον ανθρώπινο νου και την τεχνολογία του και αυτό το έχει περάσει (η φύση), σαν εντολή, στο τωρινό ανθρώπινο είδος.

Έχουν λοιπόν περάσει απ΄ το στάδιο της επιστημονικής φαντασίας και του φουτουρισμού, στη δημιουργία ενός καινούργιου μύθου. Και στο παρελθόν είχαμε μύθους καταστροφικούς (π.χ. ο μύθος της άριας φυλής). Μήπως και αυτός είναι ένας τέτοιος; Μήπως είναι μια μεγάλη παγίδα της εξέλιξης και αντί για όνειρο γίνει εφιάλτης; Ο εφιάλτης μιας απειλητικής τεχνοφασιστικής Ελίτ;

Γιατί ποια σημερινή κοινωνία της εποχής του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, με ποιους θεσμούς και ασφαλιστικές δικλίδες θα μπορούσε να χειρισθεί ορθολογικά και «δημοκρατικά» μια τέτοια πραγματικότητα, που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να παρακολουθήσει το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας;

Ο παν-καπιταλισμός είναι υποχρεωμένος να σχεδιάσει τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και το ανθρώπινο σώμα για να εκτελεί συγκεκριμένα καθήκοντα με τη βοήθεια της γενετικής μηχανικής και βιοτεχνολογίας. Είναι υποχρεωμένος να ολοκληρώσει τη «σάρκινη μηχανή», δηλ. μια ύπαρξη που η συμπεριφορά της θα ενισχύεται από την αντίστοιχη τεχνολογική θωράκιση, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του.

Το ερώτημα λοιπόν που μπαίνει είναι αν θα δεχθούμε τη μοίρα της μετάλλαξής μας σε τεχνητό ον ή θα απορρίψουμε αυτή την κατεύθυνση;  Παρά τη χειροπιαστή δυνατότητα του «μετανθρώπου», η έκβαση αυτής της εξέλιξης δεν έχει κριθεί. Γιατί δεν είναι μόνο τεχνολογική, αλλά πρώτα και κύρια είναι κοινωνική.

Έχει να κάνει με επιλογή κατευθύνσεων, σημαίνει δηλαδή ότι έχουμε μπροστά μας ένα νέο πεδίο πολιτικών αναμετρήσεων και συγκρούσεων που ξαναβάζουν από την αρχή τα πιο βασικά πολιτικά ερωτήματα και σηματοδοτούν νέους κοινωνικούς αγώνες για το τι είδους άνθρωπο και κοινωνία θέλουμε, για την πολιτική και οικονομική εξουσία στα πλαίσιά της κ.λ.π.

Γιατί αν αυτή η εξέλιξη παραμείνει στα χέρια της παγκόσμιας ελίτ που την προωθεί προς το παρόν, θα έχουμε μια μελλοντική τεχνοφασιστική κοινωνία. Έχουμε ακόμα τη δυνατότητα να μην την επιτρέψουμε. Και είμαστε οι περισσότεροι που δεν θέλουμε μια τέτοια κοινωνία.

Αρκεί να ξεκινήσουμε από την κριτική της έρευνας, να στηριχθούμε στην αρχή της προφύλαξης, που έχει γίνει παγκοσμίως αποδεκτή σε σχέση με τους κινδύνους της τεχνολογίας και να αντιδράσουμε με όποιους τρόπους μπορούμε.

Αρκεί να στραφούμε προς τις πραγματικές ουσιαστικές σημερινές ανθρώπινες ανάγκες μας. Αρκεί να ξεπεράσουμε την κτητική, επεκτατική και χρησιμοθηρική  ψυχοσύνθεση, την οποία έχει δημιουργήσει στους περισσότερους το καθεστώς του παγκοσμιοποιμένου καπιταλισμού. Αρκεί να δημιουργήσουμε αυτοκαθοριζόμενους επιστημονικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς, τέτοιους που θα αποκαταστήσουν την ισορροπία μέσα στις ανθρώπινες κοινότητες και μεταξύ των ανθρώπινων κοινοτήτων και του περιβάλλοντος γύρω τους.

Θα χρειασθεί να περάσουμε: Από τον ανασφαλή και κατεχόμενο από τον φόβο της απώλειας και του θανάτου άνθρωπο, στη φιλοσοφημένη, προσγειωμένη προσωπικότητα, που αποδέχεται ότι δεν γεννήθηκε σε αυτόν τον κόσμο για να ζήσει αιώνια, αλλά για να  βιώσει τον πεπερασμένο χρόνο του όσο γίνεται πιο ποιοτικά, βελτιώνοντας τον εαυτό και τους άλλους γύρω του. Που  θα είναι  βασικά απαλλαγμένος από τον φόβο, αποδεχόμενος τη φθαρτότητα και την περατότητά του. Τον  θάνατο θα τον βιώνει σαν φυσικό γεγονός ενταγμένο στη ζωή της κοινότητάς του και όχι στους χώρους  των απρόσωπων νοσοκομείων-νεκροτομείων-νεκροταφείων των μεγαλουπόλεων.

Η αγάπη για τη ζωή- η οποία αποτελεί έκφραση της συγκεκριμένης συσσωμάτωσης της συμπαντικής υλοενέργειας τη συγκεκριμένη στιγμή του συμπαντικού χρόνου-και η γνώση ότι ο θάνατος είναι συνέπεια της αύξησης της «εντροπίας» του συγκεκριμένου «είναι» και άρα αναπόφευκτη κατάληξη της ίδιας της ζωής, θα οδηγεί τον άνθρωπο στην αποδοχή του θανάτου, στην εξάλειψη του φόβου και στην κατάκτηση του θεμελιακού αισθήματος της ασφάλειας.

Όταν το κατορθώσει αυτό, τότε είναι σε θέση να αποδεχθεί και να δημιουργήσει νέες αξίες  ευζωίας, προσπερνώντας τις σημερινές κυρίαρχες αξίες της επιβίωσης. Έτσι θα μπορούσε να κάνει μεταστροφή, να αλλάξει συνειδησιακό καθεστώς και να δημιουργήσει νέο  πολιτισμό.

Το πρώτο βήμα θα ήταν το ξεπέρασμα του φόβου για τη στέρηση, την ύπαρξη και το θάνατο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου της σημερινής κοινωνίας είναι ο φόβος. Πολλές συμπεριφορές του οφείλονται στο φόβο. Και αυτό τον οδηγεί στο να αυτο-ακρωτηριάζεται, είτε σωματικά -όπως η Τζολί- είτε πνευματικά-όπως π.χ. ο άνεργος που νομίζει ότι είναι άχρηστος επειδή δεν του δίνουν δουλειά οι εργοδότες.

Αυτός ο φόβος δημιουργείται βασικά από την έννοια της ανάγκης. Φοβάμαι γιατί θα στερηθώ κάτι που έχω ανάγκη. Όταν δημιουργώ πλασματικές ανάγκες, δημιουργώ παραπανίσιους φόβους. Άρα το φούσκωμα των αναγκών δημιουργεί γιγάντεμα των φόβων. Και ένας φοβισμένος άνθρωπος, ποτέ δε μπορεί να είναι ελεύθερος άνθρωπος.

Να λοιπόν το πρώτο βήμα: να περιορίσουμε τις ανάγκες μας, για να περιορίσουμε τους φόβους μας. Έτσι κάθε μέρα θα γινόμαστε όλο και πιο ελεύθεροι.

Πηγή: tvxs.gr

Κατηγορία Υγεία
Σελίδα 1 από 3

Σχόλια Επισκεπτών

Απόψεις Επισκεπτών