Τρίτη, 23 Απριλίου 2013 19:32

Αδιαφορία...η μεγαλύτερη απειλή.

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Απρίλιος 2013.

Αδιαφορία...η μεγαλύτερη απειλή.Έχουμε μπει πια σε μια σκοτεινή εποχή και ίσως τα χειρότερα να μην τα έχουμε δει ακόμα. Πιστεύω όμως πως η πιο μεγάλη απειλή για εμάς είναι η δική μας αδιαφορία.

  • Η απώλεια της μνήμης έρχεται με ταχύτατους ρυθμούς βοηθώντας την εκάστοτε εξουσία να κατευθύνει τα πράγματα προς τον επιθυμητό της στόχο. Και δεν είναι μόνο αυτό, το χειρότερο είναι η παραχάραξη της ιστορίας.
  • Η άρχουσα τάξη βλέποντας τον άνθρωπο ως καταναλωτική μονάδα και με στόχο τη δημιουργία καταναλωτικών κοινωνιών, έχει αφεθεί στο ισοπεδοτικό της έργο αδιαφορώντας για οσους πλέον δεν μπορούν να σταθούν στα πόδια τους.
  • Στον αντίποδα όλοι εμείς είμαστε σκλάβοι, ο καθένας στον βαθμό και στην θέση που βρίσκεται. Η διαφορά βρίσκεται στο πόσο μπορεί να καταναλώνει κανείς, έτσι ώστε να έχει την ψευδαίσθηση ότι έιναι καλά, ότι περνάει καλά και ότι απλά βρισκόμαστε σε ακόμα μια δύσκολη περίοδο της ανθρωπότητας. Με λίγα λόγια καταναλώνουμε και αδιαφορούμε για ουσιαστικά πράγματα, χωρίς να το γνωρίζουμε. Έχω αυτοκίνητο, βλέπω τηλεόραση, ψωνίζω και αποκτώ την ιδιότητα του ακίνδυνου σκλάβου που ποτέ δεν αντιδρά.
  • Η Ευρώπη ακολουθέι πιστά τον δρόμο που χάραξε η Αμερική. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα προσωπικά δεδομένα, η ιδιωτική ζωή χάθηκαν όλα στο βωμό του σχετικά καινούριου αόρατου και πλέον αιώνιου εχθρού που βαπτίστηκε τρομοκρατία. Σε μερικά χρόνια το 1984 του George Orwell θα μοιάζει με ταινία νηπιαγωγίου.  
  • Η τηλεόραση, έτσι όπως χρησιμοποιείται, είναι η κουλτούρα του σκλάβου. Το αποτέλεσμα της εκπαίδευσης: Πλήρης αδιαφορία για τα πάντα (σιγά μην αλλάξω εγώ τον κόσμο), αποποίηση ευθυνών και φυσικά μια ατελείωτη τρομοκρατία. Ο τρόμος μας παγώνει, εμάς τους ήδη αδιάφορους...τέλεια συνταγή.

Το παράδοξο είναι ότι ο καθένας από εμάς μιλώντας με τον οποιονδήποτε, από τον πιο απαίδευτο μέχρι τον πιο διανοούμενο, θα συμφωνίσει σε όλα τα παραπάνω, ίσως αναρωτηθούμε για το τι πρέπει να κάνουμε, μέχρι να τελειώσει η κουβέντα και να πάρει ο καθένας τον δρόμο του. Αυτόματα περνάμε πάλι στην προηγούμενη κατάσταση...την αποχαυνωμένη αδιαφορία.

 Μπορείτε να στέλνετε τα δικά σας κείμενα ΕΔΩ

 

Διαβάστηκε 1596 φορές

Τελευταία άρθρα από τον/την Γιώργος Φιλιππίδης

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Αχ καημένο ραδιόφωνο! Είναι η Ελλάδα μαζί μας; »